مجله الکترونیکی زیبا

خورشید آگاهی، مؤسسات، بنیادها و انجمن‌های هنری جهان

افراد، مؤسسات، بنیادها و انجمن های هنری جهان و علاقمندان به هنر چه فردی یا جمعی آراسته به زیورهایی مانند موسسات، بنیادها و یا انجمن ها، اکثراً انسان هایی والا، خوش طینت، یا قلبی  حساس و پراحساس و روحی لطیف و پرارتعاش و از نظر فکری ـ فلسفی غنی و از نظر مالی هم غالباً توانمند، ولی بسته به جغرافیای محیطی و فکری، با وجود یکسانی راهشان با هم دیگر، نمودارهای علمی انگیزه ها و تفکراتشان ممکن است رنگی متفاوت، بعدی فزاینده، لطف انعطاف و جلوه ای متفاوت داشته باشد.

این دوره تاریخی ضرورت اینکه ما از تارهای احساسی طنیده بر اندام فکری‌مان بیرون آمده، قدمی فراتر نهاده و یا بینش جهانی و بدون هیچ گونه پیش قضاوتی یا تعجیل و بدون هیچ گونه تبعیض و یا از بالانگری در خیابانهای جهان قدم زده و سر هر کوچه به خانه و تشکیلات هنری و پر از غنا و غرور دیگر آدم ها و یا اجازه‌شان وارد شده و یا کلماتی کوتاه خود را را فرهنگ و هنر ایران بزرگ هنری را معرفی و انبان بزرگ نیاز به یادگیریمان را با ذوق و سلیقه و معرفت و درایت و تجربیات آنها پر و هم چنان تا جان دریدن داریم کولی وار گرد جهان معرفت گشته و بیاموزیم و آموزش دهیم. ما بهتر است هم معلمان و هم شاگردان در این دهکده جهانی باشیم تا شاید در این گذر دیگر ساکنان علاقمند و بدون امکانات هم درب دلهایشان را بروی هم بگشایند تا شاید بتوان جرقه جرأت، شهامت و عشق به خواستن و توانستن و ابتکار ماندن و روییدن را در خرمن وجود همگان روشن و زنده نگاه داریم و با حرارت مطبوع آن این دهکده جهانی را گرم و پرمحبت و قابل زیستی مستمر و بالنده برای تمام زندگانش به آیندگان بسپاریم.

باید بدنبال خلاقیتی بود که بتواند خواب آلوده را بیدار، بیدار را آگاه، و آگاه را متحرک و متحرک را به تهاجمی انسانی برای خدمت به همنوع وا دارد. خلاقیتی که آنقدر ظرافت، توانایی و نفوذ داشته باشد تا با تأثیرگذاری روی ژن انسان های هر دوران بتواند تأثیرات سازنده اش را نسل به نسل منتقل کند (ژنتیک هنری).

شاید با نگاهی به حکومت فاشیستی هیتلری در آلمان یا سرهنگان در یونان و مروری بر زندگی بزرگ انسانهای آزاده تاریخ تمام ادوار بتوان به نقش مثبت و منفی هنر و هنرمندان را در تحکیم پایه های ظلم و ظلمت و یا گشودن دریچه های دور و رحمت پی برد و دریافت که آنچه جامعه را سازنده و بشاش و متعادل می سازد، در صورت نیاز به طغیان وا می دارد و به اوج می برد هنر است نه قانون، هر چند قانون برای حفظ تعادل نسبی لازم است.

یک قدم مثبت یک انسان در هر مقام، نام، باور، پوشش و جنسیت و در هر کجای این کره خاکی و یا توسط مؤسسات، بنیادها و انجمن هنری جهان خصوصی یا عمومی، انتفاعی یا غیرانتفاعی یک قدمی است به جلو برای رشد فکری همگون جامعه بشری و تلاشی است در خدمت صلح و عدالت جهانی بخش خورشید آگاهی هدفش شناسایی و معرفی افراد، مؤسسات، بنیاد ها و انجمن هایی است که به خلاقیت های سازنده ارج نهاده و در حفظ و معرفی و بکارگیری آن کوشا می باشند.

جشنواره موسیقی و محیط زیست “آب زلال”:
Clear Water Music and Environment Festival

جشنواره موسیقی و محیط زیست آب زلال قدیمی‌ترین و بزرگترین جشنواره در نوع خود می باشد و در سی سال گذشته هر ساله در یک آخر هفته در ماه ژوئن مهماندار بیش از ۱۵۰۰ نفر بوده است. این جشنواره بگونه ای یک قدردانی و ارج نهادن به محیط زیست و زیبایی خیره کننده رودخانه هادسون در شهر نیویورک می باشد و شامل برنامه هایی با کیفیت بسیار بالا در زمینه های مختلف رقص های قدیم و جدید و قصه گویی و تأثر می باشد.

تمام انرژی مورد نیاز جشنواره صد در صد از نور خورشید، قوه باد و موتورهایی که با انرژی غیر از مواد نفتی و ذغال سنگ تولید می شود.

تاریخچه: در اواسط دهه شصت، بعد از قرن ها انباشته شدن آلودگی ها، فضولات صنعتی (مواد شیمیایی سمی ) ریخته شده در این رودخانه، از این رودخانه بنام رودخانه مرده نام برده می شد. امکانات زیستی رودخانه نابود شده و در بسیاری از نقاط آن حتی یک ماهی زنده باقی نمانده بود، ماهیگیری در سطح تجارتی نقصان فاحش یافته و صنعت زنده و رشدیابنده دیگر وجود خارجی نداشتند.

پیت سیگر (Pete Seeger) موسیقی نواز محبوب و فعال اجتماعی مورد احترام تصمیم گرفت با ساختن قایقی فعالیت های خود را در جهت دفع این فاجعه اجتماعی و محیط زیستی بکوشد. او از طریق برگزاری برنامه های کوچک هنری در سراسر رودخانه، به جمع آوری کمک پرداخته و نظر همه را به این مهم جلب نمود. او از این طریق قادر شد تا یک کشتی بسیار شیک بسازد که حالا نمونه ای است برای علاقه‌مندانی که برای بهبود محیط زیست تلاش می کنند.

هدف: مصرف تمام درآمد فستیوال برای حمایت از تحقیقات محیط زیستی، آموزش و تشویق و ترغیب افراد و دولت برای تمیز کردن رودخانه هادسون می باشد.

یکی از کارهای مهم این فستیوال ایجاد برنامه های آموزشی متعدد مانند مدرسه رودخانه هادسون شده که تا بحال حدود ۴۰۰ هزار کودک و ۲۵۰ هزار بزرگسال را با زیبایی خیره کننده رودخانه آشنا نموده است.

این مؤسسه بطور جهانی شناخته شده و با رهبریت صحیح خود توانسته در تصویب قوانین محیط زیستی بسیار مهمی مانند قانون آب زلال (Clear Water Act) و دیگر قوانین مربوط به بهبود محیط زیست توسط حکومت محلی و مرکزی نقش حیاتی بازی کند.

اخیراً مؤسسه در مجبور نمودن یکی از بزرگترین شرکت های آلوده‌ساز رودخانه جهت تمیز نمودن آبهای رودخانه از مواد سمی توسط آژانس محافظت محیط زیست (EPA) آمریکا بسیار مؤثر بوده است.

در سال ۲۰۰۲ پیت سیگر بعنوان قهرمان آب زلال شناخته شد و از او بخاطر نقش اساسی‌اش در تصویب قانون آب زلال و بخاطر از خود گذشتگی خستگی ناپذیرش در این مورد تقدیر بعمل آمد. حالا با مشاهده موفقیت موسسه آب زلال، هیچ کس نمی توانست تصور کند که بدون وجود چنین جشنواره هایی این موفقیت بزرگ که در سی سال پیش چیزی بیشتر از یک خواب و رویا در ذهن پیت سیگر نبود امکان پذیر گردد.

داستان مؤسسه آب زلال، داستان مردمانی است که بعنوان اعضا پشتیبانان و کمک کنندگان اختیاری و بی مواجب خود اجازه دادند که برای فردای بهتر تلاش کننده و به این مهم که ما می توانیم عامل ایجادکننده تغییر و بهتر نمودن وضع موجود باشیم بعنوان افرادی مجرد، مجزا و ایجاد دنیایی سالمتر و صلح آمیزتر برای خود و دیگران. (ادامه دارد)

Leave a Reply




Uses wordpress plugins developed by www.wpdevelop.com