مجله الکترونیکی زیبا

سرگذشت و سرنوشت ــ من انسانی در گذر زمان

زیستن بدون وجود جوامع و بودن همکاری و همزیستی و همفکری انسان هایش بی مفهوم می باشد و جوامع بدون جمیع افرادش وجود خارجی نخواهد داشت. پس قلب طپنده کل هستی مجموعه قلوب تک تک انسان هایی است که هر روز زاییده می شوند، رشد می کنند، بالغ می شوند، پیر می شوند و به آینده می شتابند.

این باور من انسان است که می خواهد سالم و شاد باشد، به دیگران کمک کند یا حداقل به آنها آزاری نرساند. زندگی راحت و آبرومندانه ای داشته باشد. ولی به یکباره می بیند که چرخ ماشین جسم و احساسش در شاهراه زندگی در سر بزنگاهی ناگهانی پنچر می شود، زندگیش به گونه ای بسیار متفاوت رقم می خورد، جسم سالم و شادابش رنگ زرد و مریض به خود می گیرد و درد بجای شادی ذرات وجودش را پر می کند. یا بالعکس او یک انسان که تا دیروز از هر نظر ناامید و در معرض نابودی بود، حالا به قدرت تفکر، همت نیروی درون و یا هم خوانی با قدرت ماورایی، انسانی متعادل و سالم و خندان می شود. بسیاری از انسان ها بدون یا قبل از اینکه شانس یا توانایی بیان آنچه را بر آنها گذشته و رفته است داشته باشند در دست تقدیر گرفتار آمده و از پیش ما می روند. هدف در این بخش مروری بر زندگی دیروزیان از زبان و دیدگاه و قضاوت امروزیانی است که می خواهند یادی از آن از دست رفته و ما از یاد نرفته بنمایند تا شاید بتوان درسی آموخت و پلی استوار بین دیروز و فردا ساخت و با ترمیمی دائمی به دست امروزیان به زندگی معنی و حیاتی نو بخشند.

از علاقه‌مندانی که عزیز یا عزیزانی را از دست داده‌اند و از آنها خاطرات آموزنده‌ای دارند و علاقه‌مند به شراکت این خاطرات با دیگر انسان‌ها می باشند تقاضا می شود با ما تماس بگیرند تا ترتیب مصاحبه با آنها داده شود

Leave a Reply




Uses wordpress plugins developed by www.wpdevelop.com